„Wcześniej był problem z zapłatą za nadgodziny – dostawaliśmy za mało. Ale odkąd jesteśmy chronieni przez związek, dostajemy tyle, ile się należy. Wreszcie możemy wysyłać pieniądze naszym rodzicom. Możemy pomagać rodzinom.” - [pracownik fabryki ubrań z Indonezji]

Związki zawodowe pozwalają dojść do głosu ludziom wyzyskiwanym i zepchniętym na margines. Dają pracownikom szansę na lepszy los.

Niestety tylko niewielki odsetek pracowników jest zrzeszonych w związkach zawodowych, z czego wiele to tak zwane żółtymi związki, utworzone przez kierowników fabryk, aby zadowolić swoich klientów.

Pracownicy z różnych części świata próbują z pomocą istniejących związków zawodowych, organizacji oraz kampanii promujących prawa pracownicze wywalczyć dla siebie prawo do zrzeszania się. Częstą reakcją ze strony kierownictwa fabryki jest próba rozbicia organizujących się związków zanim jeszcze zdążą się ukonstytuować.

Przeszkody w tworzeniu lub wstępowaniu do związków stawiane przez zarządy fabryk często piętrzą się na skutek działań rządów danych krajów. Ograniczanie praw pracowniczych na tym szczeblu ma na celu przyciągnięcie zagranicznych inwestycji. Pomimo faktu, iż wolność zgromadzeń oraz prawo do grupowych negocjacji z pracodawcą zapewnione jest przez konstytucje wielu krajów, rządy często przymykają oczy na przykłady lekceważenia tych praw przez pracodawców. Kupcy wybierają takie kraje, jak Chiny czy Indonezja właśnie, dlatego że ich rządy potrafią skutecznie przeciwdziałać powstawaniu niezależnych związków zawodowych.

więcej informacji

autor: AP